Welcome to the detailed analysis for atime.live. This domain is officially recognized as ATIME ฟังเพลงออนไลน์ วิทยุออนไลน์ ดูรายการออนไลน์. According to their official web presence, their primary focus is: "ฟังเพลงออนไลน์ วิทยุออนไลน์ ATIME ONLINE RADIO และรายการในเครือ ผ่านแอปพลิเคชัน ATIME FUNGFIN ได้แล้ว วันนี้!".
"ไปออกชุมชนกับเพื่อนนักศึกษาแพทย์ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ขับไปถึงสถานีอนามัยก็มีเจ้าหน้าที่เตือนว่า ‘ถ้ามีคนมาเรียกหรือเคาะประตู ห้ามเปิดเด็ดขาด’ ไม่ทันขาดคำช่วงดึกก็ได้ยินเสียงของตกดังมาก บางวันก็เป็นเสียงเคาะประตูกับเสียงคนเดินขึ้นบันได หรือคืนไหนนอนไม่หลับ ลืมตามองไปทางประตูก็เห็นเป็นหน้าคนกำลังแอบมองอยู่!ต้องอยู่ให้ครบ 1 เดือนแต่มีเรื่องชวนหลอนทุกคืนจนจะกลายเป็นอนามัยเฮี้ยนไปแล้วเรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปงXคุณหมอบอม [10 พ.ย. 69]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจแนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า ‘อนามัยเฮี้ยน’ ‘คุณหมอบอม’ ได้เข้ามาถ่ายทอดเรื่องราวสุดหลอนที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาเป็นนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 5 ในการเรียนจะมีรายวิชาที่นักศึกษาแพทย์ทุกคนจะได้เดินทางไปยังชุมชนเป็นระยะเวลา 1 เดือน แต่ฝันหวานของนักศึกษาหลาย ๆ คนที่ตั้งตารอการออกนอกโรงพยาบาลกลับไม่เป็นไปดั่งฝันหมอบอม เดินทางไปยังชุมชนทุรกันดารแห่งหนึ่งพร้อมกับเพื่อนนักศึกษาแพทย์อีกกว่า 10 ชีวิต ภายในรถบัสเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและบรรยากาศสนุกสนานตลอดเส้นทาง จนกระทั่งรถแล่นมาถึงบริเวณทางเข้าหมู่บ้าน ซึ่งมีต้นไทรขนาดใหญ่ตั้งอยู่ข้างป้ายชื่อหมู่บ้าน รอบลำต้นถูกพันไว้ด้วยผ้าหลากสี และมีศาลตายายตั้งอยู่ไม่ไกลกันนัก เมื่อเดินทางลึกเข้าไปอีกหน่อย พวกเขาก็มาถึงสถานีอนามัยที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวชุมชน และค่อนข้างแยกตัวออกจากความเจริญ ด้านหน้ามีเพียงทางเข้าเล็ก ๆ กับไฟกิ่งเก่า ๆ หนึ่งดวงรอบบริเวณรายล้อมไปด้วยป่าช้า อีกทั้งยังมีศูนย์เด็กเล็ก และบ้านไม้เก่าหลังหนึ่งซึ่งใช้เก็บอุปกรณ์ตั้งอยู่ใกล้ ๆ หมอบอมและเพื่อนเดินทางมาถึงในช่วงบ่าย เมื่อมาถึงก็มีเจ้าหน้าที่อนามัย 2 คนออกมาต้อนรับ พร้อมแจ้งให้นักศึกษานำสัมภาระขึ้นไปเก็บไว้บนชั้น 2 ซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับพักอาศัยตลอดระยะเวลาที่มาปฏิบัติงาน ภายในแบ่งออกเป็น 2 ฝั่ง ฝั่งแรกเป็นห้องนวดแผนไทย หรือที่เรียกกันว่าห้องฤๅษี เนื่องจากมีโต๊ะหมู่บูชา และรูปปั้นฤๅษีตั้งอยู่ภายใน ส่วนห้องน้ำมีฝักบัวให้ใช้งานแต่สภาพค่อนข้างเก่า และไม่สมบูรณ์นัก เพราะสถานีอนามัยตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมือง ทำให้ระบบไฟฟ้า และสาธารณูปโภคไม่ค่อยสะดวก ส่วนอีกฝั่งหนึ่งเป็น ห้องตรวจภายใน ซึ่งมีเตียงขาหยั่ง และอุปกรณ์ทางการแพทย์เก่า ๆ วางอยู่หลายชิ้น สภาพของอุปกรณ์เหล่านั้นเต็มไปด้วยคราบสนิม ส่วนห้องน้ำบริเวณนี้จะมีโอ่งสำหรับตักน้ำอาบ หลังจากจัดสัมภาระเรียบร้อยแล้ว เจ้าหน้าที่ก็พาทุกคนไปไหว้เจ้าที่บริเวณด้านหลังอนามัย ซึ่งเป็นจุดที่มีศาลไม้เก่าตั้งอยู่ค่อนข้างลึกเข้าไปในพื้นที่ ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะกล่าวเตือนขึ้นมาว่า‘คุณหมอ มาอยู่ที่นี่ กลางค่ำกลางคืนถ้ามีคนมาเรียกหรือเคาะประตู อย่าไปตอบรับหรือเปิดประตูนะ’ด้วยความสงสัย หมอบอมจึงถามกลับไปว่า ‘มีอะไรเหรอพี่ มันจะเกิดอะไรขึ้น’เจ้าหน้าที่กลับตอบเพียงว่า ‘ไม่มีอะไรหรอก กลัวชาวบ้านมาขอยากลางคืน’ในคืนแรกหลังจากเดินทางมาถึง หมอบอม และเพื่อน ๆ ใช้เวลาสะสางงานที่ได้รับมอบหมายจนเสร็จ ก่อนจะเข้านอนในช่วงประมาณเที่ยงคืน นักศึกษาทุกคนนอนเรียงกันอยู่บนพื้นทั้งสองฝั่ง โดยฝั่งหนึ่งอยู่ติดกับประตู ส่วนอีกฝั่งอยู่ใกล้หน้าต่าง ทว่าหลังจากหลับไปได้ไม่นาน จู่ ๆ ก็มีเสียงดังสนั่นมาจากห้องฤๅษี คล้ายกับมีแจกันตกกระแทกพื้นจนแตกเสียงนั้นดังมากพอที่จะทำให้ทุกคนสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ‘มายด์’ เพื่อนนักศึกษาแพทย์คนหนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า ‘ไปดูกันเถอะ’ ทุกคนจึงพากันเดินตามเข้าไปตรวจดูภายในห้องฤๅษีแต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปกลับพบว่าสิ่งของทุกชิ้นยังคงวางอยู่ในตำแหน่งเดิมอย่างเรียบร้อย ไม่มีอะไรตกหล่น หรือแตกเสียหายตามเสียงที่ได้ยิน เมื่อไม่พบความผิดปกติ ทุกคนจึงทำได้เพียงกลับไปนอนต่อ เช้าวันถัดมา หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ เพื่อนของหมอบอมก็ชวนกันเข้าไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในห้องฤๅษี เพื่อบอกกล่าวว่าพวกเขาเดินทางมาทำอะไร และขออนุญาตพักอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนี้ หลังจากนั้นนักศึกษาแพทย์ทุกคนก็เริ่มออกไปสัมภาษณ์ชาวบ้านตามพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายจนในวันหนึ่งหมอบอมได้ไปสัมภาษณ์กลุ่มชาวบ้านที่ทำดอกไม้ประดิษฐ์ แต่ก่อนจะเดินทางกลับ มีคุณป้าคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมาว่า ‘หนูอยู่ที่อนามัย หนูเจออะไรไหม’ เพื่อนของหมอบอมจึงตอบกลับไปว่า ‘ไม่เจออะไรค่ะ’ คุณป้าคนนั้นจึงพูดต่อว่า ‘ไม่เป็นไร เดี๋ยวป้าเล่าให้ฟัง’คุณป้าเป็นคนอีสานที่ย้ายมาอาศัยอยู่ทางภาคเหนือได้ประมาณ 10–20 ปีแล้ว เธอเล่าว่าในสมัยก่อน ขณะขับรถผ่านเส้นทางในหมู่บ้านช่วงพลบค่ำ เธอมักจะเห็นผู้คนแต่งกายด้วยชุดโบราณกำลังตั้งร้านค้าขายของกัน ซึ่งภาพเหล่านั้นปรากฏให้เห็นอยู่เป็นประจำต่อเนื่องนานกว่า 1 ปี จนทำให้เข้าใจมาตลอดว่าบริเวณดังกล่าวเป็นตลาดทั่วไปแต่ภายหลังกลับได้ทราบความจริงว่าสถานที่ที่เธอเห็นนั้น แท้จริงแล้วเป็นเพียงพื้นที่ป่าช้าเก่า ไม่มีตลาดตั้งอยู่เลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ คุณป้ายังเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสถานีอนามัยแห่งนี้ให้ฟังอีกว่า ในอดีตเคยมีหมอคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน และเป็นที่รักของผู้คนในพื้นที่ แต่แล้ววันหนึ่งหมอคนนั้นกลับเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน แม้เวลาจะผ่านไปแล้ว เด็ก ๆ ที่เคยอยู่ในศูนย์เด็กเล็กก็ยังมักเรียกชื่อหมอคนดังกล่าวเมื่อเห็นใครบางคนเดินลงมาจากสถานีอนามัยอยู่เสมอ จนกลายเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ศูนย์เด็กเล็กต้องปิดตัวลง อีกทั้งบริเวณข้างอนามัยยังมีบ่อน้ำลึก ซึ่งในอดีตเคยมีคนจมน้ำเสียชีวิตอีกด้วย เมื่อกลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่สถานีอนามัย หมอบอมก็สังเกตเห็นว่ามายด์มักจะตื่นขึ้นมาทำอาหารใส่จานเล็ก ๆ ในตอนเช้า ก่อนนำไปวางไว้ตามจุดต่าง ๆ ทั้งหมด 3 แห่ง ได้แก่ด้านหลังอนามัย บ้านไม้เก่าหลังนั้น และโรงจอดรถแม้จะเห็นอยู่เป็นประจำ แต่หมอบอมก็ไม่เคยเอ่ยถามว่าเธอทำไปเพื่ออะไร ทว่าเรื่องราวชวนขนลุกกลับยังไม่จบเพียงเท่านั้น เมื่อในคืนหนึ่ง แฟนของเพื่อนในกลุ่มขับรถมาหาที่อนามัย และใช้เวลาอยู่ด้วยกันจนดึกดื่น กระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืน ฝ่ายชายจึงขอตัวกลับ เพื่อนของเขาจึงเดินออกไปส่งแฟนที่บริเวณด้านหน้าอนามัยระหว่างนั้นเอง มายด์กลับลุกขึ้นไปล็อกประตูห้อง ทั้งที่เพื่อนของเธอยังอยู่ข้างนอก การกระทำดังกล่าวทำให้คนที่เหลือในห้องสงสัยและถามว่าล็อกประตูทำไม แต่มายด์กลับไม่ได้ตอบอะไร จนกระทั่งเพื่อนคนนั้นเดินกลับเข้ามา มายด์จึงถามทุกคนว่า ก่อนหน้านี้มีใครได้ยินเสียงเคาะประตู หรือเสียงฝีเท้าคนกำลังเดินขึ้นบันไดมาบ้างหรือไม่ ปรากฏว่าเพื่อนคนอื่น ๆ ก็ได้ยินเสียงเช่นเดียวกัน เพียงแต่บางคนได้ยินเป็นเสียงเคาะประตู ขณะที่บางคนกลับได้ยินเสียงรองเท้าแตะเดินขึ้นบันไดมาอย่างชัดเจน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่มายด์รีบล็อกประตูทันที เพราะนึกถึงคำเตือนของเจ้าหน้าที่ในวันแรกที่มาถึงว่า ‘หากได้ยินเสียงเคาะประตู ห้ามตอบรับ’นอกจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเพื่อน ๆ แล้ว หมอบอมเองก็เคยพบเจอเรื่องชวนขนลุกด้วยเช่นกัน ในคืนหนึ่งขณะที่ทุกคนกำลังหลับ เขายังคงนั่งพักผ่อน และดูหนังอยู่เพียงลำพัง แต่แล้วสัญญาณภาพและเสียงกลับขัดข้อง จนมีเสียงซ่า ๆ แทรกขึ้นมาในหูฟัง ทว่าท่ามกลางเสียงรบกวนนั้น เขากลับได้ยินเสียงบางอย่างดังแทรกเข้ามาว่า ‘ห้ามย้ายที่... ห้ามย้ายที่’ หมอบอมตกใจจนรีบถอดหูฟังออกทันที ก่อนจะหันไปสะกิดเพื่อนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ให้ตื่นขึ้นมา และเล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟัง เพื่อนจึงนำพระเครื่องที่พ่อมอบไว้ให้มาแขวนคอเขา เพื่อให้รู้สึกอุ่นใจขึ้น ในช่วงเวลาที่นอนไม่หลับหมอบอมมักจะลืมตาขึ้นมามองตรงไปยังห้องฤๅษีที่อยู่ฝั่งตรงข้าม และทุกครั้งก็จะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาผ่านช่องกระจกเล็ก ๆ บนบานประตูอยู่ตลอดเวลา และในคืนที่ได้ยินเสียงประหลาดจากหูฟัง เมื่อเขาหันไปมองทางห้องฤๅษี เขากลับเห็นใบหน้าของใครบางคนกำลังชะเง้อมองออกมาจากช่องกระจกนั้น ราวกับกำลังจับจ้องมาที่เขาอยู่! ความหลอนยังไม่หมดเพียงเท่านี้เพราะในวันหนึ่งหมอบอมต้องเดินทางไปยังวัดเพื่อสัมภาษณ์ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของชุมชน ทำให้กว่าจะกลับมาถึงสถานีอนามัยก็เป็นช่วงค่ำแล้ว ขณะที่เขากำลังเอื้อมมือไปปิดประตูเหล็กบริเวณด้านหน้าให้เรียบร้อย จู่ ๆ ประตูกลับแง้มเปิดออกมาอีกครั้งอย่างไม่มีสาเหตุ เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมอง เขาก็ต้องพบกับเงาของผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่บริเวณป่ารกข้าง ๆ สถานีอนามัย ภาพที่เห็นทำให้หมอบอมตกใจกลัว จนต้องรีบล็อกประตูและวิ่งกลับเข้าไปด้านในอนามัยทันทีหลังจากนั้นเมื่อหมอบอมนำเรื่องราวทั้งหมดไปสอบถามเจ้าหน้าที่อนามัย จึงได้ทราบว่าสถานที่แห่งนี้ไม่เคยมีเจ้าหน้าที่คนไหนสามารถอยู่ได้เป็นเวลานานนอกจาก 2 คนที่ยังหลงเหลืออยู่ เนื่องจากวิญญาณที่อยู่ในบริเวณนั้นไม่ชื่นชอบ และไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาอยู่อาศัย อีกทั้งจากเหตุการณ์ในอดีตทั้งเรื่องการเสียชีวิตของผู้คน และเรื่องราวแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ก็ยิ่งทำให้สถานีอนามัยแห่งนี้ดูเป็นสถานที่ที่มีดวงวิญญาณคอยวนเวียนอยู่ไม่เคยขาด...(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)"
By comparing atime.live to other leading websites in its niche, marketers and researchers can identify key traffic sources and growth opportunities. Explore our related resources below to find websites similar to atime.live.
Yes, according to our latest analysis, we detected a valid SSL certificate ensuring a secure connection.
As of November 17, 2026, atime.live holds an estimated domain authority score of 61/100 based on our VisitRank tracking algorithms.
You can find the best alternatives and similar sites to atime.live in our explore section, which includes competitors in the E-commerce & Retail sector.
Common Misspellings & Typo Domains for atime.live:
"จบลงแล้วด้วยความอบอุ่น กับ GREEN WAVE ANNIVERSARY : HAPPY KIDS, HAPPY GIVE อีกหนึ่งงานใหญ่ของ GREEN WAVE ที่ฉลองครบรอบ 35 ปี ชวนทุกคนมาร่วมส่งต่อของขวัญ ให้น้องๆ มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯบรรยากาศในงานเต็มไปด้วยรอยยิ้มโดยมี ดีเจอ้อย นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล และ ดีเจเป้ วิศวะ กิจตันขจร ต้อนรับทุกคนที่มาร่วมกันแบ่งปันของขวัญและสิ่งของจำเป็นให้กับน้อง มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ เปลี่ยนทุกน้ำใจให้กลายเป็นความสุขครั้งใหญ่ นอกจากนี้กรีนเวฟยังได้เตรียมของขวัญชิ้นพิเศษที่มีชิ้นเดียวในโลกกับ Workshop พวงกุญแจสุดน่ารัก แถมยังรักษ์โลกตามคอนเซ็ปต์กรีนเวฟ ด้วยวัสดุที่ผลิตมาจากฝาขวดพลาสติกรีไซเคิลให้เอากลับไปเป็นที่ระลึกอีกด้วยแล้วยิ้มกันต่อกับโชว์จากน้อง มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ ที่มาแจกความสดใสโมเมนต์น่ารักให้พี่ๆทุกคนใจฟูไปตามๆกัน ต่อด้วยโชว์จาก ครูอู๋ : D DANCE Supernova Project นำโดย น้องมะลิ พาขวัญ สหวงษ์ และเพื่อนๆในทีมที่ตั้งใจมาร่วมงานนี้เพราะอยากมาเป็นส่วนหนึ่งในการมอบความสุขด้วยโชว์พิเศษสนุกๆพร้อมกับนำของขวัญมาให้น้องๆด้วยเช่นกัน ปิดท้ายด้วยมินิคอนเสิร์ตสุดใกล้ชิดจากวง สาว สาว สาว และ KLEAR ที่จัดเพลงมาแบบมาราธอนให้ได้ร้องเต้นตามกันเต็มที่ เติมเต็มความสุขให้ทั้งแฟนกรีนเวฟและแฟนคลับตัวน้อยได้สนุกสนานกันแบบสุดๆต้องขอขอบคุณทุกคนที่มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการมอบของขวัญสุดพิเศษ และทำให้วันเกิดฉลอง 35 ปีของ GREEN WAVE ปีนี้ ได้ส่งต่อความสุขและพลังบวกให้แก่กัน ถือเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ และเป็นอีกหนึ่งความทรงจำแสนอบอุ่นให้ทุกคนเก็บไว้ด้วยกันตลอดไป"
"หญิงผมสั้นสวมชุดนอนโบราณตามหลอกหลอนตั้งแต่เด็ก ทำพิธีตัดกรรมก็แล้ว ทำบุญส่งให้ไปเกิดก็แล้ว แต่กลับเจอหนักกว่าเดิม! ถึงขั้นมายืนประชิด เอาหน้ามาเกยไหล่ขณะวิ่ง หรือแท้จริงแล้ว…เธอไม่ได้ต้องการแค่ส่วนบุญ แต่ต้องการอะไรกันแน่!เรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามได้ใน ‘อังคารคลุมโปง X เจน - ลูกนัท The Ghost [27 ต.ค.69]’ ไปพร้อมกับ ‘ดีเจเเนน’ และ ‘ดีเจเจ็ม’ กับเรื่องราวที่มีชื่อว่า‘พี่สม’ ‘คุณโคโค่’ ได้ถ่ายทอดประสบการณ์สุดหลอนที่เกิดขึ้นภายในบ้านของเธอ ซึ่งไม่ใช่เพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่พบเจอเหตุการณ์ประหลาด เพราะยังมีคนในบ้านอีกหลายคนที่เคยพบเห็นสิ่งเดียวกัน โดยเรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นตั้งแต่เธอยังเป็นทารกคุณโคโค่เล่าว่า เธอรู้จักพี่ผู้หญิงคนหนึ่งมาตั้งแต่เด็กจนเติบโตขึ้นมา โดยย้อนกลับไปในช่วงที่เธอยังเป็นทารก คุณแม่เคยเล่าให้ฟังว่าในวัยเด็กคุณโคโค่ มีอาการร้องไห้อย่างหนักในวันพระอยู่เป็นประจำ และเป็นการร้องไห้ที่ไม่สามารถหยุดได้ง่าย ๆ จนคุณแม่ของเธอต้องพาไปพบแพทย์ รวมถึงพาไปหาพระเพื่อหาสาเหตุของอาการดังกล่าว ซึ่งผู้คนรอบข้างต่างให้ความเห็นตรงกันว่า อาการของเธออาจคล้ายกับภาวะ“โคลิก” หรืออาการร้องไห้เป็นเวลานาน และเวลาประจำของทารกแต่สิ่งที่น่าประหลาดใจ คือเมื่อเวลาผ่านพ้นเที่ยงคืนของวันพระไป คุณโคโค่จะหยุดร้องไห้ทันทีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้คุณแม่จดจำเรื่องราวนี้ไว้ แต่ก็ไม่ได้ติดใจ หรือพูดถึงอีกจนกระทั่งคุณโคโค่เติบโตขึ้นมาในช่วงวัยประถม เธอเริ่มมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ภายในบ้าน โดยมีลักษณะเป็นผู้หญิงผมสั้น สวมชุดเดรสยาวที่มีลวดลายค่อนข้างโบราณให้ความรู้สึกคล้ายกับชุดนอนของผู้สูงอายุ และเป็นสีน้ำตาลอ่อนในตอนนั้นคุณโคโค่ยังเป็นเด็ก และมองว่าตัวเองเป็นคนที่มีจินตนาการค่อนข้างสูง จึงคิดไปว่าอาจจะมีเพื่อนในจินตนาการอยู่ภายในบ้านจริง ๆ เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว หรือคิดว่าเป็นเรื่องผิดปกติ อีกทั้งยังคิดว่าหากนำเรื่องนี้ไปเล่าให้คุณแม่ฟัง ก็คงถูกมองว่าเป็นเพียงจินตนาการของเด็กเท่านั้น จึงเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวเอง แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงมัธยมปลาย เหตุการณ์กลับเริ่มชัดเจนขึ้น เพราะคุณโคโค่เห็นผู้หญิงคนดังกล่าวบ่อยครั้งกว่าเดิม และสามารถสังเกตเห็นรูปร่างลักษณะของเธอได้ชัดเจนมากขึ้น โดยสิ่งหนึ่งที่น่าสังเกต คือเธอมักจะปรากฏตัวในช่วงเวลาที่คุณโคโค่อยู่เพียงลำพัง โดยเฉพาะในช่วงที่เธอเปิดรายการเล่าเรื่องผีอย่าง ‘อังคารคลุมโปง’ ฟังอยู่ ก็ยิ่งพบเห็นผู้หญิงคนนี้บ่อยขึ้นในช่วงแรกคุณโคโค่ พยายามหาเหตุผลให้กับตัวเองว่าอาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้า หรือการรับชมรายการเกี่ยวกับเรื่องผีมากจนเกินไปทำให้เกิดภาพหลอน หรือจินตนาการขึ้นมา เธอจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตตามปกติ และคิดเสียว่าหากเห็นผู้หญิงคนนี้อีก ก็คงเป็นเหมือนการมีเพื่อนอยู่ในบ้านอีกคนหนึ่งที่สำคัญ คือผู้หญิงคนดังกล่าวยังคงมีรูปร่างหน้าตา และสวมใส่เสื้อผ้าชุดเดิมทุกครั้งที่ปรากฏตัว ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลยกระทั่งเมื่อคุณโคโค่ เข้าสู่ช่วงวัยมหาวิทยาลัย เหตุการณ์กลับทวีความถี่ และรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เธอเล่าว่าตนเองเริ่มฝึกดูดวงมาเป็นระยะเวลาประมาณ 4 ปี และเริ่มเปิดรับดูดวงอย่างจริงจังในช่วงมหาวิทยาลัย แต่สิ่งที่เกิดขึ้น คือทุกครั้งที่เธอเปิดไพ่ดูดวง ผู้หญิงผมสั้นคนเดิมก็มักจะปรากฏตัวให้เห็นอยู่เสมอ จากเดิมที่เคยเห็นเพียงวันละหนึ่งครั้ง ก็เพิ่มขึ้นเป็นสองครั้ง และกลายเป็นสามครั้งในที่สุดเหตุการณ์นี้ทำให้คุณโคโค่เริ่มรู้สึกกังวล และตั้งคำถามกับตัวเองว่า หรือช่วงนี้เธอกำลังดวงตก หรือมีใครบางคนภายในบ้านเข้ามาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่หรือไม่ เพราะยิ่งนานวันก็ยิ่งรู้สึกไม่ปลอดภัย จนเริ่มคิดว่าคงปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วเธอจึงนำเรื่องราวไปปรึกษาผู้ใหญ่ และเพื่อน ๆ เพื่อหาทางรับมือ พร้อมตั้งข้อสงสัยว่า การที่เธอเปิดรับดูดวง และเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องกรรมของผู้อื่นมากเกินไป อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้พบเจอเหตุการณ์เหล่านี้หรือไม่? ท้ายที่สุดคุณโคโค่ ตัดสินใจเดินทางไปทำพิธีตัดกรรม ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เพื่อให้ตัวเอง และคนในครอบครัวที่รับรู้เรื่องราวดังกล่าวรู้สึกสบายใจมากขึ้นหลังจากทำพิธีเสร็จสิ้น ผู้หญิงปริศนาคนนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึง 6 เดือน แต่เมื่อพ้นช่วงเดือนที่ 6 ไปแล้ว วิญญาณผู้หญิงคนเดิมกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง !ครั้งนี้คุณโคโค่รู้สึกเครียด และหวาดกลัวมากกว่าเดิม เพราะตลอดระยะเวลา 6 เดือนที่ผ่านมา เธอได้หยุดรับดูดวงไปแล้ว แต่การกลับมาของผู้หญิงคนนี้กลับดูน่ากลัวกว่าเดิมด้วย เพราะจากที่ก่อนหน้านี้เธอมักพบเห็นอยู่บริเวณห้องนั่งเล่นภายในบ้าน ครั้งนี้กลับไปปรากฏตัวให้เห็นภายในรถยนต์ระหว่างที่เธอกำลังเดินทางกลับบ้านนอกจากนั้น คุณโคโค่ยังเล่าถึงบรรยากาศภายในบ้านว่า บ้านของเธอมีบันไดเชื่อมขึ้นไปยังห้องโถง และบริเวณบันไดจะมีม่านผืนยาวกั้นอยู่ ซึ่งเป็นจุดที่สามารถเดินขึ้นลงได้ตามปกติ แต่กลับมักมีเสียงไม้ลั่นดังขึ้นอยู่เสมอ คล้ายกับเสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังเดินขึ้นลงบันได ทั้งที่ไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง แม่บ้านที่ทำงานอยู่ภายในบ้านได้เดินมาบอกกับคุณโคโค่ว่า “โอ๊ยโคโค่ป้าโดนผีหลอก” สิ่งที่ทำให้คุณโคโค่ตกใจ คือแม่บ้านไม่เคยรับรู้เรื่องราวที่เธอพบเจอมาก่อน แต่กลับเล่าว่าในวันนั้นขณะที่กำลังเดินขึ้นไปเพื่อปิดม่านผืนยาวบริเวณบันได ซึ่งเป็นช่วงเวลากลางวัน จู่ ๆ ก็พบผู้หญิงผมสั้นคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ตรงบันไดเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้แม่บ้านตกใจ และหวาดกลัวเป็นอย่างมาก จนไม่กล้าปิดม่านบริเวณนั้นอีกเลย เพราะหลังจากเกิดเหตุการณ์ก็ไม่มีใครกล้าขึ้นไปบริเวณดังกล่าว ทำให้ต้องเปิดม่านทิ้งไว้ตลอดเวลาเมื่อได้ยินเรื่องราวจากแม่บ้าน คุณโคโค่จึงรีบโทรศัพท์ไปหาเพื่อน แต่ด้วยความที่ไม่อยากทำให้ตัวเองรู้สึกกลัวไปมากกว่านี้ เธอจึงพยายามเล่าเรื่องดังกล่าวในลักษณะติดตลก โดยพูดกับเพื่อนว่า “เออเนี่ยที่บ้านเจอผีอ่ะอุ๊ยตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่าชื่ออะไรอ่ะ คิดชื่อให้อะไรดี ชื่อสม รึกันเพราะว่าแต่งตัวแก่ดี”นอกจากนี้ เธอยังแอบคิดขึ้นมาว่า หรือการที่เธอไปล้อเลียนหรือเรียกชื่อวิญญาณผู้หญิงคนนี้เล่น ๆ จะทำให้เขาไม่พอใจหรือไม่? เพราะระหว่างที่คุยกับเพื่อน เธอยังพูดติดตลกไปอีกว่า “พี่สมอย่าออกมาหลอกกันสิ คนกลัวไม่ต้องออกมาหรอก” คุณโคโค่เล่าว่า ตลอดเวลาที่พบเห็นผู้หญิงคนนี้ เธอไม่เคยเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายแบบตรง ๆ เลย ลักษณะการปรากฏตัวจะเป็นการที่เธอเหลือบไปเห็นโดยบังเอิญ คล้ายกับอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจมายืนจ้องหน้าหรือเผชิญหน้ากับเธอโดยตรง ทำให้จนถึงตอนนั้นคุณโคโค่ก็ยังไม่ทราบว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร และมีที่มาที่ไปอย่างไรด้วยความสงสัย และต้องการหาคำตอบ เธอจึงตัดสินใจลองไปดูดวงกับหมอดูสายลี้ลับท่านหนึ่ง ซึ่งเปิดดูดวงผ่านไลฟ์สดโดยเฉพาะก่อนตัดสินใจ คุณโคโค่ยอมรับว่ามีความลังเลอยู่ไม่น้อย เพราะกลัวว่าหากได้รู้คำตอบแล้ว อาจทำให้เรื่องราวที่เดิมทีไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก กลับทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เธอจึงมีความคิดตีกันอยู่ในหัวว่าจะดูดีหรือไม่ แต่ท้ายที่สุดก็รวบรวมความกล้าและตัดสินใจเข้าไปถามแม่หมอท่านนั้นโดยเธอเลือกถามตรง ๆ ผ่านการเปิดไพ่ว่า “พี่ผู้หญิงที่เห็นในบ้านเนี่ยเขาเป็นใครหรอคะ”แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้เธอถึงกับชะงัก เพราะแม่หมอตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “ผี” คุณโคโค่จึงถามต่อไปว่า แล้วผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรจากเธอ ซึ่งแม่หมอได้ให้คำตอบว่า “เขาต้องการให้เราช่วยเหลือเขาอยู่ตรงนี้มานานมาก ๆ” พร้อมอธิบายว่า วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวน่าจะอยู่บริเวณนี้มาตั้งแต่ก่อนที่บ้านของคุณโคโค่จะถูกสร้างขึ้น และดูเหมือนว่าจะมีบ่วงหรือสิ่งที่ติดค้างอยู่ ทำให้ไม่สามารถไปไหนได้ ต้องการให้ใครสักคนเข้ามาช่วยปลดปล่อย แต่ที่ผ่านมาไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือหลังจากได้ยินคำตอบดังกล่าว คุณโคโค่ก็ยิ่งเกิดความสงสัย และไม่เข้าใจว่าเหตุใดเรื่องราวจึงกลายเป็นเช่นนี้ แต่ในระหว่างที่เธอกำลังรอฟังคำอธิบายเพิ่มเติม จู่ ๆ แม่หมอก็พูดขึ้นมาว่า “ไม่ได้ ๆ พี่ต้องลงไลฟ์ก่อนแค่นี้ก่อนนะ” ทำให้คุณโคโค่ยังคงไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน และไม่รู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไรต่อไปอย่างไรก็ตาม เธอไม่ยอมแพ้และตัดสินใจเข้าไปปรึกษาหมอดูอีกท่านหนึ่งผ่านไลฟ์สดอีกช่อง โดยครั้งนี้เธอถามไปว่า “ที่อยากให้ช่วยอ่ะให้อยากช่วยอะไร” แม่หมอท่านใหม่จึงเริ่มเปิดไพ่และให้คำตอบว่า “พี่เค้าอยากไปเกิดนะ ทำบุญให้หน่อยได้ไหม” พร้อมแนะนำให้ทำบุญในลักษณะของการไถ่ชีวิตโคกระบือ หรือทำบุญเกี่ยวกับเด็ก โดยบอกกับเธอว่า “ทำให้เขาหน่อยนะ เขาอยากไปเกิด” เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณโคโค่รู้สึกสงสารวิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวเป็นอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกันก็เกิดความกังวลว่าจะต้องทำบุญอย่างไร โดยเฉพาะเมื่อแม่หมอแนะนำให้ไถ่ชีวิตโคกระบือ ซึ่งในขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 22.00 น. แล้ว เธอจึงคิดหนักว่าจะไปหาสถานที่ทำบุญจากที่ไหน และจะต้องใช้เงินจำนวนเท่าไร เพราะในตอนนั้นเธอยังเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไม่ได้มีเงินมากมายแต่แล้วคุณโคโค่ ก็นึกขึ้นได้ว่า แม่หมอได้แนะนำอีกทางเลือกหนึ่งคือการทำบุญเกี่ยวกับเด็ก เธอจึงตัดสินใจบริจาคเงินผ่านแอปพลิเคชันในคืนนั้นทันทีหลังจากบริจาคเรียบร้อยแล้ว เธอได้อธิษฐานจิตส่งบุญไปให้วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าว พร้อมกล่าวว่า “เออพี่หนูทำบุญให้แล้วนะ ขอให้บุญนี้ถึงพี่นะ ถ้าพี่มีอะไรติดค้าง ก็ขอให้มันคลี่คลาย อโหสิกรรมต่อกันไม่มีอะไร ติดค้าง แล้วนะคะแล้วก็ไม่ต้องมาแล้ว เขากลัวค่ะ”สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือ คุณโคโค่รู้สึกว่าบรรยากาศภายในบ้านเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด จากเดิมที่เคยรู้สึกอึดอัด และเต็มไปด้วยความตึงเครียด กลับกลายเป็นความรู้สึกที่เบาสบาย และปลอดโปร่งขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ เธอจึงกลับเข้าไปในไลฟ์สดของแม่หมอท่านเดิมอีกครั้ง เพื่อสอบถามเพิ่มเติมว่าวิญญาณผู้หญิงคนนั้นได้รับบุญที่เธอทำไปหรือไม่ และตอนนี้มีความสุขดีหรือเปล่า โดยถามว่า “เขาแฮปปี้ไหมเขามีความสุขไหม” แม่หมอจึงตอบกลับมาว่า “เขามีความสุขนะ” พร้อมอธิบายในทำนองว่า วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวรู้สึกดีใจที่คุณโคโค่ได้ทำบุญส่งไปให้ เมื่อได้ยินเช่นนั้นเธอเองก็รู้สึกดีใจ และสบายใจขึ้นมาก หากสิ่งที่แม่หมอบอกเป็นความจริง ก็ถือว่าเธอได้ช่วยเหลือผู้หญิงคนนี้แล้วเรื่องราวในตอนนั้นดูเหมือนจะดำเนินมาถึงบทสรุป แต่ความจริงกลับไม่ได้จบลงเพียงเท่านั้นหลังจากทำบุญไปแล้ววันหนึ่ง คุณโคโค่ได้ออกไปวิ่งตามปกติ ซึ่งเป็นกิจวัตรที่เธอมักจะทำเป็นประจำ โดยระหว่างวิ่งเธอก็เปิดเพลงฟังไปด้วย แต่จู่ ๆ กลับรู้สึกเหมือนมีใครบางคนมายืนอยู่ข้าง ๆ เมื่อเหลือบสายตาไปมอง สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลักษณะผิดแปลกไปจากมนุษย์ทั่วไป โดยเธอมีผมสั้น และยื่นใบหน้ามาเกยอยู่บนไหล่ของคุณโคโค่ ระยะห่างระหว่างทั้งสองนั้นใกล้มาก โดยคุณโคโค่ยืนยันว่าอยู่ห่างกันไม่เกินหนึ่งฟุต และจากลักษณะการแต่งกายที่ยังคงเหมือนเดิม ทำให้เธอเชื่อว่าสิ่งที่เห็นน่าจะเป็นวิญญาณผู้หญิงผมสั้นคนเดิมที่เคยปรากฏตัวภายในบ้าน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้คุณโคโค่ตกใจอย่างหนัก จนเกือบพลัดตกจากลู่วิ่ง เธอจึงรีบกดหยุดเครื่องและวิ่งหนีขึ้นไปยังชั้นบนทันที เพราะไม่สามารถทนอยู่ตรงนั้นต่อไปได้ที่น่าขนลุกไปกว่านั้นคือ เหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2-3 วันก่อนที่เธอจะมาเล่าเรื่องราวผ่านรายการ คุณโคโค่จึงเริ่มตั้งข้อสงสัยว่า หรือการที่วิญญาณผู้หญิงคนดังกล่าวกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง จะเป็นเพราะต้องการกลับมาขอบคุณเธอที่ทำบุญส่งไปให้หรือไม่นอกจากนี้ เธอยังเล่าอีกว่าคนในบ้านที่สามารถมองเห็นผู้หญิงคนดังกล่าวได้ นอกจากตัวเธอเองแล้ว ยังมีพี่ชายอีกคนหนึ่งที่เคยพบเห็นเช่นเดียวกัน แต่คุณโคโค่ถือเป็นคนที่พบเจอมากที่สุดเดิมทีเธอพยายามปล่อยวาง และใช้ชีวิตตามปกติ แต่แล้วก่อนที่ทางรายการ ‘อังคารคลุมโปง’ จะติดต่อมาเพื่อยืนยันการเชิญเธอมาเล่าประสบการณ์ครั้งนี้ กลับเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นอีกครั้ง เพราะในช่วงก่อนที่เธอจะส่งเรื่องราวเข้ามาทางรายการ คุณโคโค่กลับพบเห็นผู้หญิงคนเดิมถึง 2-3 ครั้ง และแต่ละครั้งยังมีลักษณะที่ชัดเจน และรุนแรงกว่าเดิมอีกด้วยเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า หรือผู้หญิงคนนี้ไม่ต้องการให้เธอนำเรื่องราวทั้งหมดไปเปิดเผยให้คนอื่นรับรู้หรือไม่ แต่ถึงอย่างนั้นคุณโคโค่ก็ได้ตัดสินใจส่งเรื่องราวเข้ามายังรายการเป็นที่เรียบร้อยแล้วสุดท้ายเหล่าดีเจได้กล่าวปิดท้าย พร้อมบอกคุณโคโค่ว่า หากหลังจากนี้มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีก ก็สามารถกลับมาอัปเดตเรื่องราวให้ทางรายการฟังได้เสมอ พร้อมทั้งอวยพรให้คุณโคโค่ และคนในครอบครัวปลอดภัยจากเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกที่เกิดขึ้นทั้งหมด(เป็นความเชื่อส่วนบุคคลโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)"
"SAME VOICES. SAME PLACE. NEW DAY !" ROOKIE DIVOS CONCERT "ขอประกาศกำหนดการแสดงครั้งใหม่อย่างเป็นทางการปักวันใหม่ 6 มีนาคม 2027สถานที่เดิม BITEC LIVEกับปรากฏการณ์แห่ง 7 เส้นเสียง จากศิลปินเมนคนโปรดคนเดิมWAR WANARATDAOU PITTAYAKENG HARITJACKIE JACKRINNUNEW CHAWARINMARCKRIS BUSCOPPER BUSที่พร้อมกลับมาสร้างช่วงเวลาสุดพิเศษให้ทุกคนได้สัมผัสอีกครั้งเตรียมเปิดโสตประสาท สัมผัสความไพเราะแบบเต็มอิ่ม และมาร่วมสร้างความทรงจำครั้งใหม่ไปด้วยกันเปิดจำหน่ายบัตรอีกครั้ง 21 พฤศจิกายน 2026 ทาง : https://bit.ly/RookieDivosConcertติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ทาง THAITICKETMAJOR และโซเชียลมีเดียของ ATIMESHOWBIZ ทุกช่องทางในนามผู้จัด #ROOKIEDIVOSCONCERT ทีมงานขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริง สำหรับทุกความเข้าใจและการสนับสนุนที่มีให้กับคอนเสิร์ตครั้งนี้เสมอมาเพราะทุกการรอคอยมีความหมายสำหรับเรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกับทุกท่านในวันแสดงครั้งใหม่นี้#SUPALAI#ดีน่า#จุฬาเฮิร์บ#ATIMESHOWBIZ"